ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

อนิจจาหนอใจ

---

อนิจจาหนอใจ สายลมพลิ้วผ่านพัด ริ้วระบัดใบไม้ไหว ฟ้าฝนมิเป็นใจ ห้วงฤทัยมิเบิกบาน ฝนพร่างผิดฤดู ดั่งยอดชู้ยากขับขาน ห้วงหทัยสุดร้าวราน อกสะท้านสิ้นดวงแด ยากไร้ใครแลเห็น ทุกข์ลำเค็ญผ่านผันแปร ดิ้นรนจนพ่ายแพ้ ดุจดั่งแม่ลบรูปรอย เหม่อมองท้องทุ่งทอง ฝนละอองที่เป็นฝอย แต่เราซิเฝ้าคอย ใจละห้อยนางเป็นไฉน ก่อนเก่าคนช่วยเกี่ยว มีดใบเคียวตัดกำไว้ ร้องเพลงเคล้าวิไล ใยมาร้างให้ใฝ่ตาม ผันผวนป่วนแปรทิศ ยากตามติดพิชิตคาม สร้างเศร้าคอยนงราม สุดจะห้ามมัดห้วงจินต์ เมล็ดข้าวยามถูกฝน แยกจะทนแตกเป็นชิ้น ราคาคงหมดสิ้น มิอาจถวิลหมดสิ้นเรา ความจนคนเขาเมิน จึงห่างเหินหลงโง่เขลา เชื่อรักเหลือเพียงเงา ซ่านสู่เคล้าเศร้าทุ่งนา กบเขียดร้องแซ่ซ้อง เบิ่งตาจ้องเที่ยวค้นหา ฝนพร่างปนพลิ้วมา หยาดน้ำตาซึมซุกใน เสียงปลาฮุบกินเหยื่อ เบ็ดราวเจืออาหารไว้ สะพายข้องเลี้ยวไป ปลดปลาใส่จนใกล้สาง กระท่อมเอนกายลง จิตพะวงถึงแม่นาง แสงสีคงเปิดทาง ทุ่งนาร้างยากหวังคืน เหลือไว้เพียงสิ่งฝัน ใจผูกพันมิอาจฟื้น ทรวงเราเคล้าสะอื้น ยากระรื่นกับฝนฉ่ำ ทุ่งเอ๋ยทุ่งรวงทอง ใจข้าหมองสุดระกำ ฟ้าเอยมิหยุดพรำ น้ำคงล้ำท้องทุ่งนา รวงข้าวเคยพลิ้วไหว โอนเอนไกวยากรักษา ลมฝนมินำพา แกล้งพลิกพาข้าคนจน สิ้นรักยังสิ้นข้าว ช่างปวดร้าวยากสุดทน คราวนี้คงปี้ป่น พลิกผันจนฝนผิดกาล เสียรักสุดหักฝืน ยากจะฟื้นสู่ประสาน อกเอ๋ยช่างร้าวราน อนิจจาหนอใจเรา. * แก้วประเสริฐ. *

โดย แก้วประเสริฐ. [9 ม.ค. 2553 , 18:18:39 น.] ( IP = 124.120.47.165 : : )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด