ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

เรือน้อย

---

อาทิตย์ฉายปลายฟ้าเวลารุ่ง แสงทองพุ่งฉาบนภาเวหาหาว เกล็ดมณีเรืองแสงดูพร่างพราว ไร้หมู่ดาวดูเด่นเพ็ญโพยมฯ เมื่อชีวิตยามเช้าที่เราตื่น ลมแรงคลื่นผ่านพัดชัดดูเห็น สายลมอ่อนโอบใจให้ร่มเย็น แล้วแลเห็นเรือน้อยลอยลับตา คล้ายชีวิตผู้คนระคนเคล้า ประเดี๋ยวเหงาเดี๋ยวก็สุขทุกทั่วหน้า เบิกบานใจไม่นานต้องอำลา จากนาวาแห่งชีวิตต้องปลิดลง นิยามนี้ใครจะมีคำตอบให้ ว่าเราเกิดมาทำไมไฉนนี่ ใครรู้บ้างทางเดินที่ดีดี โปรดช่วยบอกฉันทีเถอะเอาบุญ

โดย ดอกแก้ว [28 พ.ย. 2545 , 15:09:31 น.] ( IP = 203.170.129.7 : : )

สลักธรรม 1 เรือน้อย ..ลอยลำ..ค่ำเช้า ผ่านดาว..ผ่านเดือน...ผ่านฟ้า พ้นห้วง..ล่วงวัน...เวลา ออกท่า..คลื่นโครม...โถมทราย ลอยไป...ลอยไป...ไร้ทิศ ชีวิต...ที่ไร้...จุดหมาย ล่วงหน้า..ไปสู่..ความตาย เวียนส่าย..ใช้กรรม...ตามแรง ใคร่ทราบ...ทางดี...เช่นกัน ใครนั้น..จะถ้อย..แถลง หยุดเรือ...หยุดลอย..ปล่อยแรง หยุดแกว่ง...ตามวัฏ..ฏะกรรม

โดย น้องกิ๊ฟ [28 พ.ย. 2545 , 15:48:38 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 2 ..เรือน้อย ลอยลำ ไร้ทิศ เปรียบชีวิต น้อยนิด คิดแล้วหนาว มีแต่เพียง แสงเดือน ใต้แสงดาว ลอยค่ำเช้า ร่อนเร่ พเนจร.. ....เปรียบนาวา ชีวิต เช่นเรือน้อย ล่องลอย โลดแล่น แรงกรรมสร้าง เมื่อไรหนอ ชีวิต จะมีทาง มีบ้างไหม ทางใด ไม่มีเรือ..

โดย ดอกปีบ.... [29 พ.ย. 2545 , 01:08:30 น.] ( IP = 203.147.13.123 : : 203.147.13.43 )

สลักธรรม 3 ....เรือลำน้อยลอยล่องชลาไหล ลอยมาไกลไร้ผู้คนสู้ทนหนาว ไม่เห็นฝั่งมองหาน้ำตาพราว คงถึงคราวอับจนตัวคนเดียว เรือของเราต้องประคองล่องมาเรื่อย พักเมื่อเหนื่อยสิ้นแม้คนแลเหลียว ลมพายุโหมซ้ำช้ำจริงเจียว ตัวเป็นเกรียวสู้บากบั่นด้นดั้นไป ...มาคนเดียว....ไปคนเดียว...แน่เทียวนะ สร้างตบะสิ่งแย่ๆต้องแก้ไข บุญกุศลสร้างเป็นทุนใช่บุญใคร ข้างหน้าไซร้คงถึงฝั่ง.......ตั้งใจทำ.

โดย พี่เงี้ยว [29 พ.ย. 2545 , 08:51:48 น.] ( IP = 203.148.217.112 : : )

สลักธรรม 4 อยู่มาสี่สิบห้าปีเข้านี่แล้ว ฟ้าเคยแผ้วผ่องงามทุกยามเห็น มีเมฆม่านฝอยฝนหล่นกระเซ็น ก็เพียงเป็นครั้งคราวไม่หนาวนัก แต่ครั้งนี้กระไรฟ้าไม่โปรด พายุโหดกระหน่ำซ้ำซัดหนัก เรือชีวิตเรือศรัทธามาด้วยรัก มาเสียหลักล่มล้มจมนที กระดานเรือถึงแตกแยกเป็นเสี่ยง พอฟ้าเปรี้ยงแสงพร่าไม่กล้าหนี ในน้ำลึกมืดมนจนชีวี มิเห็นที่จะมุ่งไปให้อ่อนล้า ไฟชีวิตไฟอุดมการณ์มาพาลดับ โอ้อาภัพเพราะไร้ญาติวาสนา เรือเอ๋ยเรืออัปยศหมดราคา สิ้นศรัทธาก็ทุกข์ทนจนล้นทรวง กล้ำกลืนความหม่นหมองอยากร้องไห้ โอ้ดวงดาวในหัวใจมาลับร่วง ลมวจีผู้เหนือกว่ามารอนลวง พัดพาช่วงชีวิตนี้ให้มีกรรม นึกถึงเรือลำอื่นที่คลื่นซัด บ้างฟาดฟัดหักพับลงยับย่ำ โอ้เรือเอ่ยเรือน้อยคว้างลอยลำ จำพลิกคว่ำอย่างนี้..อีกกี่ครั้ง

โดย พรรณพิลาส [29 พ.ย. 2545 , 21:02:12 น.] ( IP = 202.47.238.58 : : )

สลักธรรม 5 เฉกชนม์นี้มีความหมายคล้ายเรือน้อย ที่เพียงลอยตามแรงแห่งคลื่นโหม ยามทุกข์เบียดบีฑาฝ่าคลื่นโครม ยามสุขไร้คลื่นโจมลำนาวา ลอยเรื่อยไปในห้วงน้ำตามกระแส ชลาลัยผันแปรเปลี่ยนทิศา เวียนวกไปในน่านธารธารา ไม่พบท่าเทียบฝั่งยั้งหยุดเรือ มองชะแง้แลทิศคิดอยู่นิ่ง ถ่วงเรือไว้ด้วยสิ่งทำหางเสือ กำหนดทางคัดท้ายอยู่ปลายเรือ ต้านกระแสความเชื่อที่เคยมี หวังจะไปให้ถึงลำสำเภาทอง ที่ฉายส่องผ่องประกายรัศมี อยู่เบื้องหน้าไกลไกลในนที จอดรอรับด้วยไมตรีมาช้านาน จึงวาดพายไปบนสายทางเส้นนั้น เรือน้อยพลันมีร่องรอยความร้าวฉาน เกิดรูรั่วขึ้นมากมายในกระดาน เปรียบทวารที่ซ่านไปในอารมณ์ เหลียวหาชันยาเรือเมื่อน้ำเข้า วิดน้ำเก่าเททิ้งสิ่งหมักหมม เพียรวาดพายให้เรือเบาเข้าแรงลม อุดรอยรั่ว...วิดน้ำตม...เร่งรีบพาย หมายสมัครสามัคคีมีในทาง ไม่อ้างว้างมีเชือกเหนี่ยวเกลียวแปดสาย กลายเป็นหนึ่งถึงสำเภาที่เงาพราย เรือลำน้อยถึงที่หมายไม่เวียนวน

โดย ดอกแก้ว [29 พ.ย. 2545 , 21:03:39 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.157.246 )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด