ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

บะหมี่น้ำหนึ่งชาม....อ่านแล้วจะเหมือนภาพไหม ซึ้งจนอยากเล่าค่ะ

---

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 15 ปีที่แล้ว วันที่31 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ ที่ร้านบะหมี่ฮอกไก ซัปโปโร ประเทศญี่ปุ่น การกินบะหมี่โซบะในวันส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่นั้น เป็นประเพณี ของชาวญี่ปุ่น ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้บะหมี่ขายดีในวันสิ้นปี ร้านฮอกไกก็เช่นกัน

โดย ภาพตะวันค่ะ [28 ก.พ. 2545 , 00:11:10 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

สลักธรรม 1 วันนี้คนแน่นร้านทั้งวัน จนกระทั้งถึงเวลา 22.00น.คนก็เริ่มน้อยลง โดยปกติแล้วบนถนนสายนี้ คนจะแน่นไปจนถึงเช้า แต่วันนี้ทุกคนต้องรีบกลับบ้านเพื่อไปต้อนรับปีใหม่ ดังนั้น ร้านถนนแถวนี้จึงปิดเร็วกว่าปกติ เถ้าแก่ของร้านเป็นคนซื่อ และเถ้าแก่เนี้ยเป็นคนอัธยาศัยใจคอดี พอลูกค้าคนสุดท้ายกลับไป ในขณะที่เถ้าแก่เนี้ยจะต้องปิดร้าน ประตูร้านก็ถูกเปิดออกอย่างเบา ๆ มีผู้หญิง คนหนึ่ง พาเด็กชาย 2 คน อายุประมาณ6ขวบ กับ 10ขวบ เข้ามาในร้าน เด็กชายทั้งสองสวมชุดกีฬาใหม่เอี่ยมเหมือนกัน ส่วนผู้หญิงคนนั้นสวมโอเวอร์โค๊ดลายสก๊อต เก่าๆ เชย ๆ เชิญนั่งครับ เถ้าแก่ร้องทัก ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยปากอย่างขลาดกลัวว่า "ขอบะหมี่น้ำสักชามได้ไหมค่ะ ....เด็กชายทั้งสองที่อยู่ข้างหลังสบตากันอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 00:22:44 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

สลักธรรม 2 ..ได้ค่ะ ได้ค่ะ ทำไมจะไม่ได้ล่ะค่ะ เชิญนั่งก่อนค่ะ..เถ้าแก่เนี้ยพาพวกเค้าไปนั่งโต๊ะเบอร์สองชิดกำแพง แล้วตะโกนบอกไปทางห้องครัวว่า..."บะหมี่น้ำหนึ่งชาม" บะหมี่หนึ่งชามมีบะหมี่แค่ สองก้อน เถ้าแก่คิดแล้วก็ใส่บะหมี่เพิ่มไปอีกครึ่งก้อน ต้มบะหมี่ได้ชามเบ้อเริ่ม ทั้งเถ้าแก่เนี้ยและสามแม่ลูกต่างก็ไม่รู้เรื่อง สามแม่ลูกนั้งล้อมชามบะหมี่กินกันอย่างเอร็ดอร่อย กินพลางพูดพลาง "ทานเถอะครับ" คนพี่พูด "แม่ทานหน่อยสิครับ" คนน้องพูดไปคีบบะหมี่ให้แม่กิน ไม่นานก็กินบะหมี่หมดชาม จ่ายเงินไป 150 เยน แล้วทั้งสามก็ชมว่า ขอบคุณมากค่ะ(ครับ) บะหมี่อร่อยมากค่ะ (ครับ) พร้อมกับค้อมตัวเล็กน้อยแล้วลาจากไป *ขอบคุณมากค่ะ สวัสดีปีใหม่ครับ * ทั้งเถ้าแก่และเถ้าแก่เนี้ยต่างก็กล่าวขอบคุณ ทำงานไปวันแล้ววันเล่า ยุ่งตั้งแต่เช้าจดเย็น และแล้วก็ผ่านไปอีกหนึ่ง ปี วันที่31 ธันวาคม เวียนมาครบอีกครั้ง ร้านบะหมีฮอกไกก็ยังขายดีและจะขายดีมากกว่าปีที่ผ่านมา สองตายายยังคงยุ่งวุ่นวายกับการค้าขาย และแล้ววันที่วุ่นวายก็จบสิ้นลง 22.00น. ในขณะที่เถ้าแก่เนี้ยกำลังจะปิดร้าน

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 00:40:03 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

สลักธรรม 3 ประตูร้านก็ถูกผลักออกมาเบา ๆ ผู้ทีเข้ามาก็คือหญิงวัยกลางคนกับเด็กชายสองคน พอเห็นเสื้อโอเวอร์โค้ดที่เก่าและเชย เถ้าแก่เนี้ยก็นึกขึ้นได้ว่าเป็นลูกค้าคนสุดท้ายในวันส่งท้ายปีเก่าของปีที่แล้วนั่นเอง "ขอบะหมี่หนึ่งชามได้ไหมค่ะ" ได้ค่ะ เชิญนั่งตามสบายนะคะ" เถ้าแก่เนี้ยพาพวกเขาไปนั่งที่เดิมเมื่อปีที่แล้ว โต๊ะเบอร์สอง ตะโกนบอกไปพลางว่า" บะหมี่น้ำหนึ่งชาม" เถ้าแก่รับคำพลาง จุดเตาที่เพิ่งจะดับไปพลาง "ได้ครับ บะหมี่น้ำหนึ่งชาม"......เถ้าแก่เนี้ยแอบไปพูดที่ข้างหูเถ้าแก่ว่า ...ต้มบะหมี่สองชามไม่ได้หรือ... ไม่ได้ถ้าทำแบบนั้น จะทำให้พวกเขาอายและไม่สบายใจรู้มัย..สามีตอบพลางโยนบะหมี่อีกครึ่งก้อนลงในหม้อ ที่น้ำกำลังเดือดพล่าน เดินไปข้างๆภรรยาแล้วก็ยิ้ม ภรรยาพูดขึ้นว่า "เห็นเธอซื่อๆ ทึ่มๆ ไม่นึกว่าจิตใจก็ดีเหมือนกันน่ะ" ฝ่ายสามีเดินไปตักบะหมี่ชามใหญ่ที่กลิ่นหอมชวนกินชามนั้น แล้วให้ภรรยายกไปให้สามแม่ลูก สามแม่ลูกนั่งล้อมชามบะหมี่ กินไปพลางคุยไปพลาง เสียงคุยกันของสามแม่ลูกดังไปถึงหู ของ สองตายาย "หอมจังเลย..ยอดไปเลย..อร่อยจริง ๆ ปีนี้สามารถกินบะหมี่ของร้านฮอกไกได้ นับว่าไม่เลวทีเดียว" ถ้าปีหน้ามากินได้อีกก็ดีนะซิ! กินเสร็จแล้วก็จ่ายเงิน 150เยน แล้วสามแม่ลูกก็เดินออกจากร้านฮอกไกไป ..ขอบคุณมากค่ะ(ครับ) สวัสดีปีใหม่ค่ะ(ครับ)" มองตามหลังสามแม่ลูกจนหายลับไป

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 01:01:07 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

สลักธรรม 4 ในวันสิ้นปีของสามปีมานี้ กิจการของร้านฮอกไกดีมาก สองตายายต่างก็ยุ่งจนไม่มีเวลาคุยกัน แต่พอเวลา 21.00น. ไปแล้ว สองตายายเริ่มกระวนกระวายใจขึ้นมา พอถึง 22.00น. พนักงานในร้านต่างก็รับอังเปา พอคนกลับไปหมดแล้ว เจ้าของร้านทั้งสองก็ช่วยกันเอาป้ายราคาบะหมี่ในร้านที่เขียนไว้ว่า "บะหมี่ชามล่ะ200เยน ที่แขวนไว้ตามฝนังทั้งหมดพลิกกลับหลังและเขียนไว้ใหม่ว่า....บะหมี่ชามล่ะ150เยน.....30นาทีเถ้าแก่เนี้ยก็เอาป้าย จองแล้ว ไปไว้ที่โต๊ะ เบอร์2เหมือนกับว่ามีเจตนารอแขก ในที่สุด สามแม่ลูกก็ปรากฏตัวขึ้น พี่ชายสวมเครื่องแบบมัธยมของโรงเรียนรัฐแห่งหนึ่ง น้องชายสวมเสื้อแจ๊กเก็ตที่พี่ชายสวม เมื่อปีก่อน ดูหลวมและไม่พอดีตัว เด็กทั้งสองโตขึ้นมาก ส่วนผู้เป็นแม่ก็ยังสวมเสื้อโค๊ดลายสก๊อต ที่ทั้งเก่าและเชยแถมสีชีดตัวเดิม เชิญค่ะเชิญ เถ้าแก่เนี้ยร้องทักอย่างมีน้ำใจ มองใบหน้าอันยิ้มแย้มและท่าทางต้อนรับอย่างเต็มที่ของเถ้าแก่เนี้ย ทำให้ผู้เป็นแม่เปล่งคำพูดออกมาอย่างงก ๆ เงิ่นๆ รบกวนช่วยทำบะหมี่ให้สักสองชามได้ไหมค่ะ ได้ค่ะเชิญทางนี้ เถ้าแก่เนี้ยนำแม่ลูกไปยังโต๊ะเบอร์2 แล้วรีบเอาป้าย จองแล้วออกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วตะโกนไปทางครัวว่า "บะหมี่น้ำ2ชาม" ได้ครับเถ้าแก่ ตอบพลางโยนบะหมี่ลงในหม้อน้ำ 3ก้อน สามแม่ลูกกินกันไปคุยกันไป ดูเหมือนมีความสุขกันมาก สองสามีภรรยาที่ยืนอยู่หลังโต๊ะทำบะหมี่ได้รับรู้ถึงความสุขที่พวกเขาได้รับกัน ในใจก็พลอยเบิกบานไปด้วย ลูกรัก วันนี้แม่ต้องขอบคุณลูก ๆ เป็นอย่างมาก ขอบคุณทำไมครับ ? เรื่องเป็นอย่างนี้...คุณพ่อของลูกที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ทำให้อีกแปดคนได้รับ บาดเจ็บ และทางบริษัทประกันก็ไม่รับผิดชอบในส่วนนั้น ในช่วงหลายปีมานี่ ทำให้เราต้องจ่ายเงินเดือนล่ะห้าหมื่นเยน เอ๊ะ! เรื่องนี้เราก็ทราบกันอยู่แล้วนี่ครับ ผู้เป็นพี่ว่า ..ส่วนเถ้าแก่เนี้ยได้แต่ตั้งใจฟังอย่างเงียบ ๆ อยู่หลังโต๊ะทำอาหาร

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 01:33:40 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

สลักธรรม 5 "แต่เดินนั้น นั้นเราต้องชำระหนี้ไปจนถึงเดือนมีนาคม แต่ตอนนี้เราได้ชำระหนี้ไปหมดแล้ว" "จริงๆ หรือครับแม่" จริงจ๊ะ นี่เป็นเพราะว่าพี่ชายของลูก ขยันไปส่งหนังสือพิมพ์ ส่วนตัวลูกเองก็ช่วยแม่ซื้อกับข้าวทำอาหาร ทำให้แม่ไปทำงานได้อย่างเต็มที่ ทางบริษัทจึงได้ให้เงินเบี้ยขยัน พร้อมทั้งเงินโบนัส พิเศษอื่น ๆ อีก จึงทำให้วันนี้สามารถชำระหนี้ในส่วนที่เหลือได้หมด "ว้าว แม่ครับ พี่ครับ อย่างนี้ก็วิเศษสิครับ แต่ว่าขอให้ผมช่วยทำอาหารต่อไปเถิดนะครับ . "ผมก็จะส่งหนังสือพิมพ์ต่อไปนะครับ ไอ้น้องชายเราต้องร่วมแรงร่วมใจกันสู้ต่อไปแล้วน่ะ" ขอบใจลูกทั้งสองมาก ขอบใจ จริง แม่ครับผมกับน้อง มีความลับจะบอกแม่เหมือนกันครับ คือเมื่อเดือน พฤศจิกายน โรงเรียนของน้องได้แจ้งให้ผู้ปกครอง ไปในวันพบผู้ปกครอง คุณครูของน้องยังได้แบบจดหมายมาว่า เรียงความของน้อง ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่ง ของฮอกโก ได้ไปแข่งขันเรียงความทั่วประเทศ นี่ผมได้ยินมาจากเพื่อนๆ ของน้องนะครับ ในวันนั้นผมจึงไปเป็นตัวแทนแม่ "จริงหรือแล้วไงอีก" "หัวข้อที่คุณครูให้เรียงความคือ...ความปราถนาของข้าพเจ้า..น้องได้เอาเรื่องบะหมี่หนึ่งชามมาเขียนเรียงความแล้วยังได้อ่านให้ทุกคนฟังด้วย

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 02:08:15 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

สลักธรรม 6 เรียงความเขียนว่า ..หลังจากที่พ่อประสบอุบัติเหตุทางรถยนค์ ได้ทิ้งหนี้สิ้นให้เรามากมาย เพื่อที่จะชำระหนี้ คุณแม่ต้องทำงานดึกดื่นหามรุ่งหามค่ำทุกวัน..แม้แต่เรื่องของผมที่ต้องไปส่งหนังสือพิมพ์น้องก็ยังเอาไปเขียนเลย...ยังมีอีก น้องยังเขียนถึงในคืนวันที่ 31 ธันวาคม พวกเราสามคนแม่ลูกได้ล้อมวงกินบะหมี่น้ำอร่อยมาก...สามคนกินบะหมี่น้ำชามเดียว..คุณตาคุณยายเจ้าของร้านยังกล่าว ขอบคุณพวกเราแล้วยังอวยพรปีใหม่ให้พวกเราอีก เสียงเหล่านั้นเหมือนกับว่าให้กำลังใจให้เข้มแข็งที่จะยืนหยัดมีชีวิตอยู่ต่อไป

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 02:21:27 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

สลักธรรม 7 พยายามปลดเปื้องหนี้สินทั้งหลาย ของคุณพ่อให้หมดเร็วที่สุด..ด้วยเหตุนี้ น้องจึงได้ตัดสินใจไว้ว่าโตขึ้น น้องจะเปิดกิจการ ร้านบะหมี่ แล้วจะต้องเป็นเจ้าของร้านบะหมี่ ยอดเยี่ยม อันดับหนึ่งของญี่ปุ่นอีกด้วย แล้วยังจะให้กำลังใจแก่ลูกค้าทุกคน..ขอให้มีความสุขครับ ..ขอบคุณมากครับ สองตายายเจ้าของร้านบะหมี่ที่ยืนฟังอยู่หลังโต๊ะ ทำบะหมี่..จู่ๆ ก็หายตัวไป ไม่ได้หายไปไหนเลย ..เพียงแต่คลุกเข่ากันอยู่ใต้โต๊ะ ในมือถือปลายผ้าขนหนูคนละข้าง พยายามซับน้ำตาที่ไหลไม่ยอมหยุดเหมือนทำนบพังอย่างไม่ลดละ

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 02:36:48 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

สลักธรรม 8 พอน้องอ่านเรียงความจบ คุณครูก็พูดว่า วันนี้พี่ชายได้มาเป็นตัวแทนของแม่ ดังนั้นขอเชิญพี่ชายขึ้นมากล่าวอะไรสักหน่อยค่ะ "จริงหรือลูก แล้วลูกทำอย่างไรล่ะ" ก็มันกระทันหันเกินไป ตอนแรกๆก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี ผมจึงพูดว่า ..ขอบคุณทุกคนที่เอาใจใส่น้องผมเป็นอย่างดี...น้องผมต้องไปจ่ายกับข้าวกลับมาหุงหาอาหารทุกวัน ดังนั้น ในเวลาที่เพื่อนๆ ทุกคนมีกิจกรรมกันในตอนเย็น ก็มักจะอยู่ร่วมกิจกรรมต่างๆ ไม่ได้ เพราะต้องรีบกลับบ้าน เมื่อเป็นอย่างนี้ คงจะทำให้ทุกคนวุ่นวายกันพอสมควร เมื่อครู่นี้ ตอนที่ได้ยินน้องอ่านเรียงความเรื่องบะหมี่หนึ่งชาม ผมรู้สึกอายมาก แต่ะอได้เห็นน้องยืดอกอ่านเรียงความ ด้วยเสียงอันดังจนจบ ถึงได้รู้สึกว่า ความรู้สึกอาย เมื่อสักครู่นี้ ถึงจะเรียกว่าเป็นความอายจริงๆ

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 02:50:15 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

สลักธรรม 9 "หลายปีมานี้ ความกล้าของคุณแม่ที่สั่งบะหมี่น้ำหนึ่งชาม เพื่อกินกันสามคน ผมกับน้องจะไม่มีวันลืมเป็นอันขาด ผมและน้องจะต้องขยัน และดูแลแม่เป็นอย่างดีและผมขอฝากน้องของผมให้ทุกคนช่วยดูแลด้วยครับ lสามแม่ลูกกุมมือกันเงียบๆ ตบไหล่ กินบะหมี่หมดชามอย่างมีความสุขกว่าทุกๆปี จ่ายเงินไปสามร้อยเยน กล่าวขอบคุณ ค้อมตัวลงเคารพ และเดินออกจากร้านไป มองตามหลังสามแม่ลูกไป เจ้าของร้านจึงได้รู้สึกว่า ปีนี้ได้ผ่านไปแล้วจริงๆ พร้อมกับกล่าวว่า ขอบคุณค่ะ(ครับ) สวัสดีปีใหม่ค่ะ(ครับ)

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 03:02:26 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

สลักธรรม 10 และแล้วก็ผ่านไปอีกหนึ่งปี พอถึงเวลา 21.00 น. ทางร้านฮอกไก ก็วางป้าย โต๊ะจอง ไว้บนโต๊ะเบอร์2 และเฝ้ารอการมาเยือนของสามแม่ลูกเช่นเคย แต่ในปีนี้สามแม่ลูกไม่ได้ปรากฏตัวที่ร้านเลย ปีที่2 ปีที่3 โต๊ะเบอร์2 ก็ยังคงว่างอยู่เช่นเดิม สามแม่ลูกไม่ได้มาที่ร้านฮอกไกอีกเลย กิจการของร้านฮอกโกดีมาก เรียกว่าดีวันดีคืนเลยทีเดียว ภายในร้านมีการตบแต่งใหม่ โต๊ะเก้าอี้เปลี่ยนใหม่ จะมีแต่ โต๊ะเบอร์2 ที่เก็บไว้เหมือนเดิม "นี่มันอะไรกัน" ลูกค้าหลายคนต่างก็ถามด้วยความกังขา เถ้าแก่เนี้ยก็เลยเล่าเรื่อง บะหมี่หนึ่งชามให้แก่ลูกค้าฟัง โต๊ะเก่าตัวนั้นยังคงวางอยู่ที่เดิม เหมือนกับว่าเป็นการให้กำลังใจตัวเองอย่างหนึ่ง และไม่แน่ว่าวันใดวันหนึ่งลูกค้าทั้งสามจะกลับมาอีก พวกเขาหวังว่าจะใช้โต๊ะเก่าตัวนั้นต้อนรับลูกค้าทั้งสาม โต๊ะเบอร์2 ตัวนั้นเปลี่ยนเป็นชื่อว่า โต๊ะแห่งความสุข ลูกค้าต่างก็พูดต่อๆกันไป มีนักเรียนหลายคนอยากเห็นโต๊ะตัวนี้ ขนาดนั่งรถมาจากที่ไกล แสนไกล มากินบะหมี่และเจาะจงที่จะมานั่งโต๊ะตัวนี้

โดย ภาพ [28 ก.พ. 2545 , 03:19:21 น.] ( IP = 203.147.52.253 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด