ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

...เงาใจ...(๙)

---

ชีวิตของเรานี้คืออะไรกัน เป็นความมืดมนที่ยากจะหาคำตอบได้ เป็นการแสดงของกิเลสตัณหา บางครั้ง ความรื่นเริงยินดีก็สลับเข้ามาแทรกความทุกข์ให้จบลง ครรภ์มารดาที่เราอาศัยกันมาจึงเป็นห้องหับอันน่าเบื่อ เป็นที่ซึ่งเราจะอยู่เพื่อแต่งเนื้อแต่งตัว พร้อมที่จะออกมาต่อสู้กับโศกนาฏกรรมของชีวิตที่แสนจะสั้นๆ นี้ และสุดท้าย หลุมฝังศพ ก็คือที่ซ่อนเร้นเรือนร่างที่ไร้วิญญาณไว้อย่างมิดชิด เป็นเสมือนม่านซึ่งปิดลงเมื่อการแสดงสิ้นสุดไป ดังนั้น ความสำเร็จเป็นเพียงการเดินทาง...แต่ไม่ใช่จุดหมาย แม้เรายังไม่อาจบรรลุถึงจุดหมายอันสูงส่งได้ เราก็ยังมิได้ล้มเหลว “หากว่าเรายังมีศรัทธามั่นในจุดหมายนั้น และมีชีวิตอยู่ในแต่ละวัน อย่างดีที่สุด” โดย...อ.บุษกร เมธางกูร

โดย น้องมดค่ะ [29 ก.ค. 2546 , 23:45:55 น.] ( IP = 203.209.12.220 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 “หากว่าเรายังมีศรัทธามั่นในจุดหมายนั้น และมีชีวิตอยู่ในแต่ละวัน อย่างดีที่สุด” เห็นด้วยจริงๆเลยครับพ๊ม อย่าลืมนำมาฝากให้อ่านอีกนะครับ รอเสียนานเย้ย น้องมด

โดย พี่เณร [30 ก.ค. 2546 , 06:54:34 น.] ( IP = 203.107.210.86 : : )

สลักธรรม 2 หากมีใครสักคนพ้นวิบาก ก็คงยากจะเข้าใจได้ลึกซึ้ง ใครเล่าเขาจะช่วยด้วยคำนึง จึงได้พึ่งตนเองมิเกรงใด แต่ละวันและละคืนก็ชื่นจิต ไม่เคยคิดถึงทุกข์ก็สุขได้ ชีวิตคนก็เท่านั้นหวั่นไปไย ไม่มีใครสุขสันต์นิรันดร ที่เอ่ยอ้างช่างเปรียบเทียบได้แท้ ช่วยตีแผ่เรื่องชีวิตอุทาหรณ์ ทั้งหมดล้วนกำหนดเป็นบทกลอน ที่ยังซ่อนให้ศึกษาหากันไป

โดย รัตติกาล [30 ก.ค. 2546 , 21:13:07 น.] ( IP = 203.107.204.6 : : )

สลักธรรม 3 พอเดือนดับจึงเห็นดาวพราวเวหา ส่องแสงมาเจิดจำรัสพิพัฒน์ใส ดาวเอ๋ยดาวสกาวสุกรุกเร้าใจ เดือนแรมไซร้จึงเห็นแสงแห่งดารา เพราะเคยมีทุกข์โศกวิโยคแสน ในดินแดนความเป็นจริงสิ่งโหยหา ทำให้เราพบความจริงสิ่งเป็นมา รับรู้ว่าความสุขสันต์นั้นยังมี แม้นหนทางกว้างเพียงไหนไยสับสน ความทุกข์ทนจะพบก่อนย้อนสุขศรี พอเดือนแรมดาวพร่างกลางราตรี เหมือนชีวีพอทุกข์หมดหรือลดลง ย่อมมีสุขให้เห็นเป็นเช่นนี้ ควรหรือที่ใจจะหม่นจนลืมหลง ให้ยิ้มสู้ชีวิตคิดควรคง และจงปลงสิ่งที่ผ่านม่านเวลา ชีวิตคนบนโลกใช่โศกเศร้า ทุกวันเล่าอย่ากังวลจนเลือนพร่า อาจพบอาจผ่านไปในชีวา ยอมรับว่าชีวิตอยู่สู้ต่อไป เพราะหนทางเราเลือกได้ในชีวิต อาจลิขิตทางเดินเกินกล่าวไข ให้ตรองมองดูเหตุเลศนัย ไม่นานไซร้จะพบสุขทุกข์ไม่มี

โดย รัตติกาล [30 ก.ค. 2546 , 21:14:32 น.] ( IP = 203.107.204.6 : : )

สลักธรรม 4 คำที่กล่าวเล่าไว้เข้าใจอยู่ และรับรู้ความเป็นจริงกับสิ่งเห็น การฝืนตนทนต่อความร้อนเย็น ก็ช่างเป็นเรื่องลำบาก ยากข่มใจ ความสดใสจะพบเมื่อพ้นผ่าน กับเหตุการณ์เผาผลาญใจนั้นไช่ใหม ดังคำว่าเมฆฝนผ่านพ้นไป ก็ดลให้ชุบชีวิต...จิตฟื้นคืน ขอแต่เพียงตั้งมั่นในสติ สมาธิที่แน่วแน่แม้ต้องฝืน ถ้าหากคิดจะก้าวลุกขึ้นยืน อย่าได้หวังในใครอื่น...ยื่นมือดึง

โดย รัตติกาล [30 ก.ค. 2546 , 21:15:45 น.] ( IP = 203.107.204.6 : : )

สลักธรรม 5 ไม่มีใครหน้าไหนไม่มีทุกข์ หรือมีสุขที่เหลือล้นหามีไม่ แม้เด็กน้อยลืมตาก็ร้องไป เพื่อคว้าไว้อากาศ...เพื่อรอดวิญญ์...

โดย อิ่ม [30 ก.ค. 2546 , 21:16:31 น.] ( IP = 203.107.204.6 : : )

สลักธรรม 6 ไม่มีใครไม่เคยพบประสบทุกข์ ไม่มีใครมีสุขตราบจนสิ้น ไม่มีใครไม่เคยพ่ายในชีวิน ไม่มีใครไม่เจ็บจินต์ยามทุกข์ตรม

โดย รัตติกาล [30 ก.ค. 2546 , 21:17:09 น.] ( IP = 203.107.204.6 : : )

สลักธรรม 7 กงหมุนเวียนเป็นวงคงจริงแน่ เกวียนก็แค่ตั้งตรงบนกงนั่น กำเนิดกรรมทำไว้ได้เห็นกัน คงสักวันก็มาถึงซึ่งเล่มเกวียน

โดย รัตติกาล [30 ก.ค. 2546 , 21:18:29 น.] ( IP = 203.107.204.6 : : )

สลักธรรม 8 เงาจากร่างกายพอได้เห็น แต่ก็ไม่เป็นจริงจัดว่าเป็นเงา แต่เงาใจอยู่ที่ไหนใคร่จักเห็น ยิ่งเร้นรับอยู่ที่ไหนกันเล่าหนอ

โดย ร่างกาย - [31 ก.ค. 2546 , 10:54:05 น.] ( IP = 203.113.40.84 : : )

สลักธรรม 9 ใช่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนเหมือนบ้างว่า หากปลดวางลงมาจากบ่าหลัง ที่จับแบกย่อมหนักทั้งรัก-ชัง ยาม"ตน"ตั้งยั้งอยากจึงยากเย็น ทุกกระทบ..สบหมายเป็นหลายอย่าง ไม่เคยวางว่างปรุงจึงยุ่งเข็ญ เพาะนันทิผลิเหตุในเวทน์เป็น อุปาทานบานเต้นจึงเค้นคอ สบผัสสะผละสติก็ปริเงื่อน สลัวเคลื่อนเลื่อนรุมประชุมจ่อ ฉทวารจึงสะท้านเพราะมารรอ เข้าพะนอล้อจิตให้บิดเบือน หลังกระทบ..กลบฤๅ..เมื่อหวือวาบ ความหมายทาบนาบเงาให้เขลาเฉือน ส่งวิตกฟกช้ำมาย่ำเยือน เข้ากราดเคลื่อนเกลื่อนหัตสะบัดทัณฑ์ คุมหกทางว่างเว้นประเด็นย่าง ธรรมารมณ์ข่มจางให้ว้างสรรค์ รส-เห็น-ยิน-กลิ่น-ผัส-ไม่รัดรัน ให้เร็วทันพอทานปหารแล

โดย สดายุ [1 ส.ค. 2546 , 15:46:45 น.] ( IP = 213.68.98.20 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 10 ไร้ตัวตนบนความคิดพินิจปราชญ์ ชาญฉลาดแตกกิ่งก้านสานความรู้ ผลิใบอ่อนซ่อนปัญญาคราห่างครู คือผู้รู้รังสรรค์อันพร่างพราย คือปัญญาคราพบเหตุพิเลศความ ก็ติดตามพิเคราะห์ให้เหมาะหมาย จากประสบการณ์ที่มากมาย มาขยายเป็นลายเงาให้เจ้าฟัง คือเงาใจในความจริงสิ่งเคยพบ หมายน้อมนบให้คิดถูกและปลูกฝัง ให้ความรู้อยู่คู่ใจไปจีรัง เป็นเงาใจไหลหลั่งอยู่รอบใจ ............ค่ะคุณร่างกาย

โดย ดอกแก้ว [1 ส.ค. 2546 , 21:00:25 น.] ( IP = 169.210.5.121 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด