ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

แผกพิศ…

---

สัทธราฉันท์ ๒๑ .. หมอกซบอบร่ำระกล้ำดอย กษณะรัตละรอย ขาวสกาวพลอย ทะยอยเยือน ล่วงวารผ่านผันตะวันเตือน ขจรคตเสมือน ขับขยับเดือน จ่งเคลื่อนไคล ดาวพร่างกลางค่ำอันอำไพ ศศิชยุติวิไล ดับและลับไป บ่ให้เห็น ยังแต่แผ่หนาวผะผ่าวเป็น ผัสวรรณคละกระเซ็น เกลือกยะเยือกเย็น บ่เร้นคลอ เคว้งคว้างกลางหนาวคือร้าวรอ รัถยะมนะพะนอ ข้นอันท้นทอ บ่พอเผย เกินหมอกกรอกมัวอันกลั้วเกย มรณะวรอันเคย เพียบกว่าเปรียบเปรย เฉลยคำ คุณค่าพาสูงอันจูงจำ ปฐมกิจกระทำ กรุ่นละมุนงำ ผลิดำรง บัดล่วงปวงสบก็ลบลง รหัสบ่ละผจง แปลกชำแรกวง ประสงค์สรร บัดล่วงหน่วงนึกระลึกทัน ลุบุพนยะประจัน แปลงและแสร้งปัน บ่มั่นจริง บัดนี้มีแปรมาแผ่พิง ภวจรัสคละอิง แจ้งอันแสร้งสิง ก็ทิ้งหลง บัดดลพ้นแผกอันแทรกองค์ ขจิตบวรคง มรรคหักวงศ์ ดรงค์ลวง. .......................... บรรทัดที่สองของทุกบท....ต้องอ่านแยกพยางค์....เช่น... กษณะรัตละรอย...อ่าน...กะ-สะ-หนะ-ระ-ตะ-ละ-รอย ขจิตบวรคง....อ่าน...ขะ-จิ-ตะ-บ-วะ-ระ-คง

โดย สดายุ [26 ส.ค. 2546 , 12:08:05 น.] ( IP = 213.68.98.21 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 1 มืดมิดฟ้าพร่าพร่างกลางดงไพร ไร้แสงไฟแสงเดือนเหมือนโลกร้าง ลมหนาวเหน็บเจ็บกายแทบวายวาง คนเดินทางหลงทิศผิดวิธี หมายจะหาทางพ้นวนวงกต ที่เลี้ยวลดสร้างกิเลสเหตุบัดสี เที่ยวค้นหากลางป่าเขาเศร้าฤดี มิพบทางสุขศรีที่หมายปอง มองช่องไม้ระหว่างใบไม่มืดนัก หมายพบพักตร์จันทร์ฉายให้คลายหมอง จวบรุ่งเช้าหนาวสิ้นไร้ได้แสงทอง จึงเพ่งมองทางใหม่ด้วยใจธรรม รังสีทอดสอดสายประกายรุ้ง จึงหมายมุ่งบำเพ็ญใจให้เลิศล้ำ คำนึงหวนทวนความที่จดจำ แล้วน้อมนำค้ำจิตพิจารณา พ้นจากวงกตกรรมทำร้ายจิต พรากนิมิตเงาร้ายในตัณหา จากดวงใจที่มั่นคงตรงศรัทธา พบมรรคาสว่างไสวในทางตรง สวัสดีค่ะคุณสดายุ ....อ่านกี่ครั้งก็ประทับใจในฝีมือทุกครั้ง กับคำฉันท์ที่งดงามและยากจะรจนา ...ขอบคุณมากค่ะที่นำคุณค่าของธรรมะและวรรณศิลป์มาฝากไว้ที่นี่เสมอ

โดย ดอกแก้ว [26 ส.ค. 2546 , 19:01:01 น.] ( IP = 202.129.46.88 : : )

สลักธรรม 2 ขอบคุณครับคุณพี่...ช่วงนี้กระดานคึกคักนะครับ... ทินกรอุบัติเบื้อง บูรพา ขับขุ่นม่านอุษา สู่แจ้ง ครองหนพร่างรัถยา หยัดหยั่ง อยู่แฮ ปลุกโลกอันหม่นแล้ง เหล่าล้อมสงสาร ฯ บันดาลกลบมืดข้น ครองพิสัย ยากแต่ห้วงหฤทัย ทุกข์กล้ำ ส่องฤๅอัตนิสัย สบสู่ ยากนอ แสงคลื่นฤๅอาจล้ำ ล่วงล้างปรารถนา ฯ คราสูรย์ยังสอดสร้าง แสงสี กลางมืดเรืองรัศมี ม่านจ้า คือพฤติศักยาพลี แผดผุด พานแล อัตลักษณ์อันกาจกล้า กร่อนพ้นได้หรือ ฯ ไวพจน์เธียรผ่องแผ้ว เพียงไหน พ่างสุริยะอันไกร เกริกหล้า กล่อมเกลาปัจเจกใจ โจมจู่ จ่อมฤๅ เกรงพ่างวาทอันว้า วิ่งพ้นโสตศรี

โดย สดายุ [27 ส.ค. 2546 , 08:23:12 น.] ( IP = 213.68.98.20 : : unknown, unknown )

สลักธรรม 3 สุริย์สิส่องฟ้า เบิกอรุณ ทาทาบทบวสุน เจิดจ้า แสงส่องผ่องละมุน ย้อมจิต บุกทิศอย่างเก่งกล้า อย่ารู้โรยแรง ...เป็นโคลงที่ไพเราะและมีความหมายลึกซึ้งมากเลยค่ะ คุณสดายุ

โดย ดอกแก้ว [27 ส.ค. 2546 , 20:14:09 น.] ( IP = 202.129.46.111 : : )

สลักธรรม 4 บางครั้งใจอันเหงา และเศร้าหงอย เลือนในรอย...ยิ้มเหงาเหงา และเศร้าหมอง จำยืนหยัด แกร่งเช่นผา คราใครปอง ใจจำต้อง ค้นหา สิ่งท้าทาย

โดย tiki [27 ส.ค. 2546 , 23:22:28 น.] ( IP = 202.133.188.56 : : )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด