ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

โลกชั่งหน้ากลัว

---

สับสนกับชีวิตสิ้นดี เพราะยามนี้ไม่เหลือใคร มองโลกอันกว้างไกล แต่ทำมัยเหมือนอยู่ตัวคนเดี๋ยว เหงาอ้างว้างหนักหนา เหนื่อยกายและใจ..........ที่ต้องทน มองโลกใบนี้แล้วสับสน ทำมัยทุกคนต้องดิ้นร้นเพื่อทำร้ายกัน จะมีไหมที่รักและซื่อตรงต่อกัน รักกันไม่หลอกลวงกัน...........มอบใจที่ซื่อตรงต่อกัน มอบความจริงใจให้กันเลยไป แต่คงหายาก............ในโลกใบนี้ที่มีอยู่ ทุกคนจ้องแต่จะหลอกลวงกัน ทุกวันนี้โลกชั่งหน้ากลัวเสียเหลือเกิน จะมองไปแห่งหนใดโลกใบนี้ก้อเศร้าหมอง มองไปนะที่แห่งใดก้อไร้แม้สุขสันต์ เพราะทุกคนนั้นมีแต่ความไม่จริงใจให้แก่กัน

โดย กุหลาบไร้ใจ [29 ส.ค. 2546 , 07:16:44 น.] ( IP = 202.47.238.175 : : )

สลักธรรม 1 โลกวันนี้ไม่ค่อยน่าพิสมัย จากที่เคยดูสดใสเมื่อครั้งก่อน ตอนนี้เหมือนว่าละครจะจบตอน ทำให้โลกครั้งก่อนไม่หวนกลับคืน เหลือไว้เพียงโลกที่น่ากลัว มีแต่พันพัวสิ่งน่ากลัวเอาไว้ แกร่งแย่งชิงดีชิงเด่นทุกวันไป ทำให้โลกที่เคยสดใสกับน่าชัง ***เป็นกำลังใจให้นะค่ะ น้องยังมีคนหลายคนเป็นกำลังใจให้น้องนะค่ะ น้องไม่ได้อยู่คนเดียวหรอกค่ะ เชื่อพี่ซิจ๊ะ***

โดย ผู้หญิงไร้เงา [29 ส.ค. 2546 , 07:21:30 น.] ( IP = 202.47.238.175 : : )

สลักธรรม 2 สับสนสิ้นดีกับชีวิต เพราะ,มาคิดยามนี้ไม่เหลือใคร มองโลกอันกว้างไกล แต่ทำมัยเหมือนอยู่ตัวคนเดียว เหงาอ้างว้างหนักหนา เหนื่อยกายและใจ.....คล้ายแห้งเหี่ยว .....ที่ต้องทน....เจ็บปวดอยู่คนเดียว เขาไปเที่ยวกันทางไหน..ฉันไม่รู้ มองโลกใบนี้แล้วสับสน ทำมั้ยทุกคนต้องดิ้นรนเพื่อต่อสู้ ทำร้ายกันเจ็บสาหัส...ขึ้นมึงกู จะมีไหมที่รักรู้และซื่อตรงต่อกัน รักกันไม่หลอกไม่ลวง ...........มอบใจที่ซื่อตรงไว้ให้ฉัน เคยบอกจะมั่นคงใจต่อกัน มอบความจริงใจให้กันเลยไป แต่คงหายาก............ในโลกใบนี้ที่มีอยู่ ทุกคนจ้องแต่จะหลอกลวงกันรู้ไหม ทุกวันนี้โลกชั่งหน้ากลัวเสียเหลือเกินกระไร จะมองไปแห่งหนใดโลกใบนี้ก้อเศร้าหมอง มองไปนะที่แห่งใดก้อไร้แม้สุขสันต์ เพราะทุกคนนั้นมีแต่ความจริงใจไม่คอยจ้อง ให้แก่กันซึ่งสันติภาพและปรองดอง เหลือให้น้องคนนี้....ที่ไร้ใจ

โดย tiki [29 ส.ค. 2546 , 07:27:20 น.] ( IP = 202.47.238.175 : : )

สลักธรรม 3 แว่วเสียงลมพรมใบไม้ในราวป่า เสียงพร่างพร่าคราใบไหวสะท้าน แว่วเสียงหริ่งเรไรในพงพาน เสียงระงมขับขานทำนองไพร พริ้มตาลงตรงหมู่ดาวที่พราวฟ้า สดับเสียงพนาที่สดใส ขับบรรเลงเพลงกล่อมย้อมหัวใจ ที่ทุกข์ทนหม่นไหม้เพราะเมืองกรุง คนมากมายหญิงชายร่วมชาติเชื้อ ไร้น้ำใจเอื้อเฟื้ออย่างเมืองทุ่ง มีเพียงตนเป็นใหญ่ใฝ่บำรุง ทุกชีวิตต่างหมายมุ่งเป็นหนึ่งกัน เสียสละ....ทิ้งขยะไปหมดแล้ว น้ำใจหรือ....หมดแก้วเทคว่ำขัน รับผิดชอบ...กอบฝังโลกโบกปูนพลัน สุจริต.....คือฝันไม่เป็นจริง ระทดท้อรอบุรุษขี่ม้าขาว มาสะสางเรื่องราวให้ดียิ่ง รอมานานหลายปีไม่ดีจริง จึงต้องนิ่งที่ตนค้นหาทาง

โดย ดอกแก้ว [29 ส.ค. 2546 , 23:01:50 น.] ( IP = 202.47.238.252 : : )

สลักธรรม 4 เสียสละทิ้งขยะไปหมดสิ้น ความดีที่ยลยินไม่มีเหลือ เหลือเพียงความใจร้ายหมายจุนเจือ นอกนั้นไม่มีเหลือให้เจอะเจอ ***ชอบบทนี้มากเลยค่ะ มีความหมายกินใจจังเลยค่ะ***

โดย ผู้หญิงไร้เงา [1 ก.ย. 2546 , 22:10:23 น.] ( IP = 203.107.210.158 : : )

สลักธรรม 5 โลกน่ากลัว ชั่วดี มีหลายหลาก ด้วยทำยาก ในความดี เพลินมีชั่ว เห็นแก่ได้ ภัยพิบัติ ไม่หวาดกลัว จึงเมามัว ไม่ขยาด เกลื่อนกลาดเมือง

โดย ชัยชนะ [1 ก.ย. 2546 , 22:10:54 น.] ( IP = 203.107.210.158 : : )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด