ลานกวีธรรม
[ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ สลักจิต - สลักธรรม ] [ คีตธรรมออนไลน์ ]

รวงรังแห่งรัก

---

อรุณฤกษ์เบิกตาค้นหาโลก สุขทุกข์โศกพบจากพรากเสมอ จากเย็นย่ำตะวันตกนกละเมอ จวบดึกดื่นตื่นเพ้อหาอกใคร รอยวันวานสานรักถักรวงรัง ลมยอกพังสั่นพร่าไม่ล้าไหว หวังเรือนน้อยโอบอุ้มกุมดวงใจ ร้อยผองภัยไม่อาจมาวาดลาย ฟางหญ้าจัดมัดเรียงเยี่ยงใยรัก อุ้มท้องหนักสานรังหวังจุดหมาย กี่พันหยาดไหลหยดเหงื่อรดกาย ไม่เคยพ่ายหยุดบินแม้สิ้นแรง เพราะเลือดเนื้อชีวิตจิตแม่พ่อ เพียรถักทอรวงรังหลบบังแสง กว้างกว่ากว้างลานรักจักแสดง ให้ทุกแห่งอุ่นรอยคอยรองรับ แล้ววันหนึ่งรุ่งอรุณอุ่นมาใหม่ ใต้บังใบเรือนรายร่มไม้จับ จากเวลาล่วงเดินมาเนิ่นนับ บ้านงามรับชีวิตติดตามมา กำเนิดเจ้าตัวน้อยค่อยฟูมฟัก ด้วยรู้รักษ์พันธุ์เผ่าเจ้าปักษา แมลงไกลหนอนใกล้ไล่ล่ามา เหนื่อยกายาแทบร่วงลงซบดิน บินไปหาไออุ่นอาบกรุ่นฟ้า โอบหอบมาเป็นแรงแกร่งโผผิน ไม่อาทรร้อนใจไร้เหยื่อกิน เพียงยลยินเจ้าอิ่มก็ปริ่มแรง จนวันเคลื่อนเดือนลับนับวันใหม่ เจ้าเติบใหญ่แขนอ้าปีกกล้าแข็ง อยากโบยบินถิ่นฟ้าท้าแสดง ฝ่าม่านแสงแสนยาถลาไป หัดกางปีกรีดขนแล้วล้มลุก บินสนุกแม่พ่อคลอเคียงใกล้ ไม่กลัวร่วงกลัวฝนหนทางไกล อวดลมได้บินไปให้คนชม หลายเวลาแม่พ่อรอโศกสุข คอยซบซุกรังเศร้าร้าวขื่นขม เจ้าบินลับดับหายในสายลม ไปร่วงจมน้ำตาหรือว่าไร หรือบินข้ามฟากฟ้าเวลาพลบ หนาวซ่อนหลบพายุอยู่ถิ่นไหน หรือพบคู่เคียงรังขังดวงใจ ไม่หวนไห้คิดฝืนคืนกลับมา จนอรุณ..รุ่งหลายคราค้นหาโลก พบสุขโศกทางเลี้ยวเปลี่ยวเวหา รู้เกิดดับพลัดพรากจากเวลา จึงหยุดหาไต่ถามถึงความจริง แล้วนอนซบรังร้างกลางลมฝน เห็นจิตตนกระจ่างวางทุกสิ่ง ธรรมสะท้อนรังว่างทุกอย่างจริง สงบนิ่งรอดับไปในรังกาล

โดย ลำน้ำน่าน [19 ก.ย. 2546 , 20:22:00 น.] ( IP = 203.107.203.193 : : )

สลักธรรม 1 พี่แวะมาดูหัวเรื่องแล้ว เอ๊! หรือเปล่ยนแนวเขียนแบใหม่ซะแล้ว มาเห็นรูป น่ารักมากครับ ทำให้พี่ยิ้มเบิกบานแต่เช้า ถ้าคนเราสามารถยิ้มได้ในตอนเช้า (เช้าอยู่น่ะ) อย่างนี้ ไปทำอะไรภายในวันนี้ ก็คงเป็นสุขใจมากครับ อ่านแล้วให้ข้อคิดอย่างดี สำรับลูก ธรรมชาติสามารถสอนคนเราได้มากมาย หลายอย่างมากครับ เพียงแค่ว่า เราจะสนใจ มอบมันหรือเปล่าเท่านั้นเองครับ พี่ต้องรีบไปก่อนนะครับ ยังไงก็อยู่ให้ความอบอุ่นที่นี้นาน ๆ เพราะว่า กลอนที่มีคุณภาพแบบนี้หาผู้เขียนได้ยากเย็นมากครับ

โดย ชัยชนะ [19 ก.ย. 2546 , 20:23:49 น.] ( IP = 203.107.203.193 : : )

สลักธรรม 2 ต้นไม้แห่งรัก... อรุณฤกษ์เบิกใจไปตามฝัน.. นกตะวันกางปีกฟ้อนร่อนสู่ฟ้า พรากต้นไม้ไร้รวงรังฝากชีวา เพียงพริบตาสู้โลกกว้างค้นทางใจ.. รวงรังหวานผ่านถักทอต่อสายเลือด แม้นแห้งเหือดสิ้นแรงแกล้งทานไหว ใจแม่พ่อรอปีกเจ้าแข็งแรงโผบินไกล แล้วเหตุใดไม่รู้หลบพบลมแรง... ทุกสายใจสายไยรักจากเนื้อดินถิ่นเจ้าเกิด เพาะใจเลิศพิสุทธิ์ใสนกไพรแฝง เนื้อหัวใจไยขาดง่ายไร้สิ้นแรง พายุแกล้งก็แฝงรังรอหวังไกล.. เพราะเลือดเนื้อแม่พ่อก่อในเจ้า ผู้หลงเฝ้าแหงนมองท้องฟ้าใส เอาใจช่วยให้เจ้าบินไกลแสนไกล อย่าปราชัยใครแกล้งเจ้าให้ร้าวราน.. ยังมีหวังเมื่ออรุณหมุนมาใหม่ ใต้ร่มใบเรือนไม้ให้ชื่นหวาน ต้นไม้รักให้พักใจไปชั่วกาล ลืมร้าวรานรับชีวิตใหม่ใครตามมา.. สร้างรังรักในจินตนาการหวานอย่างคิด แนบสนิทคนในใจเจ้าใฝ่หา ไม่นานนักรังรักพักอบอุ่นชั่วชีวา ให้ลืมตาสู้โลกไปไยยอมแพ้.. แม้นดายเดียวเปลี่ยวใจราวโลกร้าง ลำเนากว้างธารระรินมิสิ้นกระแส ยังคอยเจ้าเฝ้าถนอมใจนะดวงแด โลกผันแปรเพียงใจเจ้าอย่าเศร้าราน.. ฝากรังใจในต้นไม้แห่งชีวิต ฝังดวงจิตวิญญาณไพรใจกล้าหาญ อย่ามัวหลงกรงกรุงจนชั่วกาล นาที่บ้านควายตัวน้อยคอยกลับไป.. โมกริมบ่อคงพ้อพราวร่วงกราวเกลื่อน จันทร์ผาเตือนคอยเจ้าร้าวใจไหว อ้อมตักแม่รอเจ้าหนุนซบอุ่นไอ เจ้านกไพรรู้บ้างไหมใครรักเจ้าเท่าชีวี รังเรือนไทยริมบึงบัวบานชูช่อ เกสรละออคลี่กลีบแย้มรอจูบพี่ จุดตะเกียงเคียงหัวนอนร่ายกวี ฝากชีวีที่เงียบงามท่ามพงไพร.. แล้วซุกซบอกใจใครคนหนึ่ง คนใจซึ้งพอกันฝันหวามไหว ท่ามกลางแสงตะเกียงริบหรี่ไฟ เจ้านกไพรฝากใจร่างวางชั่วกาล.. ............

โดย วสันต์ลีลา [19 ก.ย. 2546 , 20:24:50 น.] ( IP = 203.107.203.193 : : )

สลักธรรม 3 เจ้านกน้อยคล้อยบินจากถิ่นรัก จากรวงรังอันอบอุ่นละมุนไหว จากแม่พ่อขอบินสู่ถิ่นใกล เพื่อเรียนรู้โลกกว้างใญ่ดั่งใจปอง...... เอาใจช่วยนกน้อยตัวนั้นค่ะ...

โดย ตะแหง่ว [19 ก.ย. 2546 , 20:25:57 น.] ( IP = 203.107.203.193 : : )

สลักธรรม 4 กรองคำอีกนิด ยังขัดๆ อยู่หลายจุด แต่โดยรวมก็ถือว่าพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ

โดย เวทย์ [19 ก.ย. 2546 , 20:27:09 น.] ( IP = 203.107.203.193 : : )

สลักธรรม 5 เสาะแสวงแคลงคลางอย่างเยาว์วัย เร่ร่อนไปหาคำตอบที่ชอบถาม ผ่านเวลา ...ผ่าฤดู...รู้ใจความ สังเกตตามความไหวในชีวา ไม่มีใดจีรังให้ยั้งรอ ไม่มีคำว่าพอในโลกหล้า ใจและกายต้องการทุกเวลา เว้นแต่ว่า พ้นโลก..จึงโชคดี บุรุษแห่งสายน้ำ ... เป็นช่วงชีวิตที่สมบูรณ์ในการแสวงหาและได้รับคำตอบด้วยตนเอง ผลงานนี้มีค่ามากว่ารสวรรณศิลป์ที่ปรากฏ ด้วยจรรโลงผู้อ่านให้คล้อยตามไปในความจริงได้ ... สิ่งใดที่ปรารถนาไว้ ..ขอให้สมปรารถนานะคะ

โดย พี่ดอกแก้ว [19 ก.ย. 2546 , 20:29:22 น.] ( IP = 203.107.203.193 : : )

สลักธรรม

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง Your Photo : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command Register User Login User * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด