ความไม่ประมาท
อปฺปมาโท อมตํ ปทํ ปมาโม มจฺจุโน ปทํ
อปฺปมตฺตา น มียนฺติ เย ปมตฺตา ยถา มตาฯ
ความไม่ประมาท เป็นทางเครื่องถึงอมตนิพพาน ความประมาท เป็นทางแห่งความตาย
ชนผู้ไม่ประมาท ย่อมไม่ตาย
ชนผู้ประมาท ย่อมเหมือนคนตายแล้ว
๑. ความไม่ประมาท : ความไม่ประมาท คือ การมีสติกำกับตัวอยู่เสมอ ไม่ว่าจะคิด จะพูด จะทำสิ่งใดๆ ไม่ยอมถลำลงไปในทางที่เสื่อม และไม่ยอมพลาดโอกาสในการทำความดี
๒. ความสำคัญของความไม่ประมาท : สติ และ ความไม่ประมาท เป็นธรรมอันเดียวกัน เป็นธรรมที่ยิ่งใหญ่และมีความสำคัญมาก พระพุทธองค์ทรงยกย่อง ความไม่ประมาท
๓. สิ่งที่ไม่ควรประมาท : สิ่ ง ที่ ไ ม่ ค ว ร ป ร ะ ม า ท อ ย่ า ง ยิ่ ง
๑. ไม่ประมาทในเวลา มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า วันคืนล่วงไปๆ บัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่
๒.ไม่ประมาทในวัย มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า อย่าคิดว่าตัวยังเป็นเด็กอยู่
๓. ไม่ประมาทในความไม่มีโรค มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า อย่าคิด ว่าเราจะแข็งแรงอยู่อย่างนี้ตลอดไป
๔. ไม่ประมาทในชีวิต มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า อย่าคิดว่าเรายังมีชีวิต อยู่สุขสบายดี
๕. ไม่ประมาทในการงาน มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า จะทำงานทุกอย่าง ที่มาถึงมือให้ดีที่สุด
๖. ไม่ประมาทในการศึกษา มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า จะขวนขวายหาความรู้อย่างเต็มที่
๗.ไม่ประมาทในการปฏิบัติธรรม มีสติเตือนตนอยู่เสมอว่า จะปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอไม่ย่อท้อ โดยเริ่มตั้งแต่บัดนี้
๔. การปฏิบัติตนเป็นคนไม่ประมาท : ก า ร ฝึ ก ส ติ ใ ห้ เ ป็ น ค น ไ ม่ ป ร ะ ม า ท
๑.มีสติระลึกถึงการละเว้น ทุจริตทางกาย วาจา ใจ อยู่เนืองๆ มิได้ขาด
๒.มีสติระลึกถึงการประพฤติ สุจริตทางกาย วาจา ใจ อยู่เนืองๆ มิได้ขาด
๓.มีสติระลึกถึงความทุกข์ในอบายภูมิอยู่เนืองๆ มิได้ขาด
๔. มีสติระลึกถึงความทุกข์ อันเกิดจากการเวียนว่ายตายเกิดของสัตว์ในวัฏฏสงสารอยู่เนืองๆ มิได้ขาด ๕. มีสติระลึกถึงกรรมฐานภาวนาที่จะละราคะ โทสะ โมหะ ให้ขาด จากสันดานอยู่เนืองๆ มิได้
๕. ผลแห่งการปฏิบัติตนของคนไม่ประมาท : ก่อให้เกิดความดีและมีประโยชน์ต่อบุคคลเป็นอันมาก
๑. ทำให้ได้รับมหากุศล เป็นคนไม่ตาย
๒. ทำให้ไม่ตกไปสู่อบาย และทำให้คลายจากความทุกข์
๓. ทำให้เพลิดเพลิน ไม่เบื่อในการสร้างความดี ๔. ย่อมมีสติอันเป็นทางมาแห่งการสร้างกุศลอื่นๆ
๕. ย่อมได้รับความสุขในการดำรงชีพ ๖. เป็นผู้ตื่นตัว และละความชั่วให้สิ้นไปได้
***************
ไม่ประมาท ในทุกสิ่ง อิงธรรมะ
ไม่เลยละ สติมั่น กาลไหน ไหน
หากประมาท พลาดพลัน ล้วนบรรลัย
เหมือนคนตาย ทั้งเป็น ไม่เห็นธรรม.(ขรัวอุดร)