หวนรำลึก นึกแล้วเล่าใหม่

พี่ดอกแก้ว

วันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ.๒๕๔๕ เวลาประมาณ ๐๖.๐๐ น.

อาจารย์บุษกรและลูกศิษย์ได้มาพร้อมกันที่บริเวณเมรุวัดศรีประวัติอีกครั้งหนึ่ง เพื่อร่วมพิธีเก็บอัฐิ ..เมื่อเจ้าหน้าที่ประจำเมรุได้เลื่อนรางรองรับอัฐิของหลวงพ่อออกมาจากเตาเผาแล้ว ก็ทำพิธีแปรรูปโดยนำอัฐิของหลวงพ่อในส่วนของกระโหลกศีรษะ กระดูกแขน กระดูกขา และกระดูกซี่โครงหน้าอก ออกมาวางเป็น”โครงร่าง”

โดยวาง”โครงร่าง”หันหัวไปทางทิศตะวันตก จากนั้นท่านเจ้าคุณเมธีวรญาณได้เป็นประธานในการประพรมน้ำอบและโปรยดอกมะลิลงบน”โครงร่าง”นั้น

เมื่อลูกศิษย์ทุกคนได้กระทำดังกล่าวครบแล้ว เจ้าหน้าที่ประจำเมรุได้นิมนต์ให้พระสงฆ์พิจารณาบังสุกุลด้วยคำ “บังสุกุลตาย” ก่อน แล้วจับผืนผ้าขาวหมุน”โครงร่าง”ให้หันหัวกลับมาทางทิศตะวันออก จึงนิมนต์ให้”บังสุกุลเป็น”อีกครั้งหนึ่ง

(ซึ่งพิธีกรรมตรงนี้ได้รับคำอธิบายในภายหลังว่า เป็นการแสดงถึงการเวียนว่ายตายเกิด

คือในครั้งแรกหนั้นหมายถึงการตายในชาตินี้ ส่วนการกลับหัว”โครงร่าง”อีกครั้งหนึ่งนั้นหมายความว่าตายจากชาตินี้แล้วจะต้องไปเกิดอีก)

พี่ดอกแก้ว

.เมื่อพิธีบังสุกุลเสร็จสิ้นแล้ว
เจ้าหน้าที่ประจำเมรุได้รวบรวมอัฐิทั้งหมดไว้ในห่อผ้าขาว .
.เมื่อมองดูแล้วก็ให้รู้สึกแตกต่างจากเมื่อครั้งที่หลวงพ่อยังมีชีวิตอยู่เหลือเกิน ร่างกายที่สูงถึง ๑๗๘ ซม. ..

หลงเหลืออัฐิไว้เพียงห่อผ้าเดียว …และอาจารย์บุษกรได้นำห่อผ้าบรรจุอัฐิของหลวงพ่อมาบำเพ็ญกุศลตามประเพณี ณ ศาลาหลังใหญ่อีกครั้งหนึ่ง

ก่อนที่จะทำการบรรจุต่อไป

นับว่าในวันนี้พิธีการต่างๆได้เสร็จสิ้นลงอย่างแท้จริง
แต่ในขณะเดียวกันการเผยแผ่พระอภิธรรมตามลำพังของอาจารย์บุษกร
ก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วในเวลานั้น

พี่ดอกแก้ว

อำลา - อาลัย - ในหลวงพ่อแสวง



บุษกร เมธางกูร ( ลูกต้อย )