ลายชีวิต

พี่ดอกแก้ว

กลุ่มด้ายดิบหยิบวางอย่างคิดฝัน
แต่ละอันย้อมสีที่เส้นสาย
ใจเอิบอิ่มคิดวางสร้างลวดลาย
ให้เพริศพรายสวยสมอารมณ์จินต์

หยิบขดด้ายหลายสีที่ชุบสรง
ค่อยบรรจงปักลายตามสายศิลป์
ตั้งใจสื่อเสรีให้โบยบิน
ภาพวิหคผกผินกลางนภา

สลับสีแต่งแต้มแซมให้สวย
เติมภาพด้วยพงไพรใบพฤกษา
แล้วเพิ่มให้สมจริงด้วยเมฆา
ทั้งกระแสลมพาภาพสมบูรณ์

เริ่มจากด้ายไร้สีที่วางทิ้ง
กลับเป็นสิ่งมีค่าหาใช่ศูนย์
ขึ้นอยู่กับวิธีการเพิ่มพูน
ความจำรูญปรากฏดังยศใจ

เหมือนมนุษย์ด้ายดิบหยิบไปย้อม
และปักล้อมลายศีลให้สดใส
ฝึกดวงจิตให้กล้าเหิรฝ่าไป
แม้นลมไล่ลมต้านไม่คร้านบิน

ปักความเพียรเรียนรู้อุปสรรค
ปักความรักรู้สงบและจบสิ้น
ปักความแกร่งอดทนให้เคยชิน
จึงปรากฏภาพบินที่งดงาม